عيد غدير در اسلام از جمله امورى كه به منظور ثبات و نشر داستان غدير و جاودان ماندن خاطرهء آن و تأمين تحقق و ثبوت مفاد آن مورد توجه و اهتمام بوده ، عيد گرفتن اين روز تاريخى است كه همه ساله در روز و شب آن مجامع و محافل جشن و سرور تشكيل مىشود و مراسم بندگى خدا و ابراز خشوع به درگاه احديت اجرا مىگردد و بذل و بخشش و نيكى به ديگران ، عنايت به حال ناتوانان و مستمندان ، و وسعت دادن به زندگى ، در بركردن لباس‌هاى نو و خودآرايى مورد توجه و عمل قرار مىگيرد ، و در اثر اجراى اين تشريفات و تظاهرات در ميان مردم معتقد است كه توجه عموم طبقات به طرف يك وضع نوين و منظرهء جالب معطوف مىگردد و اين وضع بىخبران را به تفحص و پرسش علل و موجبات آن وا مىدارد و به تجسّس از روايت آن منجر مىشود . در نتيجه ، دانايان به بيان روايات متواتر دربارهء اين امر خطير اهتمام مىورزند و گويندگان و سرايندگان به ايراد خطابه و انشاء قصايد و منظومات مىپردازند و بدين وسيله رشتهء روايت غدير خم ناگسستنى و اسناد آن به هم پيوسته و طرق آن محفوظ مىماند و هرسال توجه بدان در ميان نسلها رو به فزونى مىگذارد و اين داستان همواره تكرار و بر زبانها جارى مىشود . آنچه از اين كيفيت براى اهل تحقيق آشكار مىشود ، دو امر است ، يكى اينكه عيد غدير خم فقط اختصاص به گروه شيعه ندارد و هرچند كه اين گروه نسبت به اين امر